3 marca - wniosek rozpozna Trybunał Konstytucyjny
01.03.2011, 16:39
3 marca o 2011 r. o godz. 9:00 Trybunał Konstytucyjny rozpozna wniosek w sprawie zgodności art. 3 ust. 1-6, art. 4 pkt 5 i 6 oraz art. 57 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych z art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W sprawie tej wnioskodawcą jest Forum Związków Zawodowych. Zgodnie z uchwałą Zarządu Głównego FZZ naszą konfederację reprezentować będa Członek ZG FZZ Waldemar Lutkowski, były Przewodniczący FZZ a obecnie Członek EKES z ramienia FZZ Wiesław Siewierski, Szef Działu Prawnego FZZ Andrzej Jankowski oraz mecenas Paweł Jurałowicz.
Trybunał Konstytucyjny rozpozna pytanie prawne w składzie: Zbigniew Cieślak –przewodniczący, Maria Gintowt-Jankowicz sprawozdawca, Wojciech Hermeliński, Marek Kotlinowski i Stanisław Rymar.
FZZ wnioskuje o stwierdzenie niezgodności wymienionych punktów artykułów ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych ze sformułowaną w art. 2 Konstytucji RP zasadą demokratycznego państwa i stanowionego prawa i zasadą ochrony praw nabytych oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP i wyrażoną tam zasadą równości wszystkich obywateli wobec prawa.
W punkcie I uzasadnienia wnioskodawca udowadnia, że regulacja ustawy o emeryturach pomostowych poprzez określenie jako przesłanki koniecznej do nabycia prawa do emerytury pomostowej, wykonywania przed dniem 1 stycznia 1999 roku prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, powoduje niesprawiedliwe zróżnicowanie sytuacji osób wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w zależności od czasu rozpoczęcia jej wykonywania, co narusza art. 2 oraz 32 Konstytucji RP.
Wnioskodawca powołuje się na uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 czerwca 1999 roku (K 5/99) mówiące, że ochrona praw nabytych jest jednym z elementów składowych zasady zaufania obywatela do państwa i do stanowionego przezeń prawa, wynikającej z zasady demokratycznego państwa prawnego. Stosunek ubezpieczeniowy opiera się na zasadzie zaufania a ubezpieczony ma świadomość, że po spełnieniu określonych warunków i po upływie określonego czasu lub zaistnieniu innego ryzyka ubezpieczeniowego otrzyma określone świadczenia. Różnicowanie sytuacji prawnej osób wykonujących prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnych charakterze jedynie przesłanką, jaką jest data rozpoczęcia wykonywania takich prac jest niekonstytucyjną dyskryminacją (uprzywilejowaniem), która nie znajduje żadnego uzasadnienia w zasadzie sprawiedliwości społecznej.
W punkcie II uzasadnienia wnioskodawca uzasadnia, że regulacja ustawy o emeryturach pomostowych określająca definicję rodzajów prac w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze oraz wykaz takich prac, powoduje utratę przez osoby nie objęte przedmiotowymi definicjami i wykazami prawa do emerytury pomostowej oraz zróżnicowanie sytuacji osób wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, co narusza zarówno art. 2 oraz 32 Konstytucji RP.
O ograniczeniu zakresu prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze decydować powinny kryteria medyczne, jednak przy określaniu rodzaju prac nie kierowano się względami medycznymi, lecz przyjętymi założeniami w zakresie ograniczenia ilości osób uprawnionych do wcześniejszych emerytur (np. poprzez zróżnicowanie sytuacji pracowników w zależności od miejsca zatrudnienia pomimo wykonywania identycznych obowiązków i wymogu posiadania identycznych kwalifikacji). Zwrócić należy szczególną uwagę na fakt, że nie uwzględniono także pracy zmianowej wykonywanej w nocy, która uznana została przez Międzynarodową Organizację Pracy za jedną z najniebezpieczniejszych dla zdrowia pracownika form organizacji pracy.
Ponadto, przyjęta w ustawie definicja prac w szczególnym charakterze zawiera pojęcia nieistniejące w powszechnie obowiązującym prawie na przykład takie jak: bezpieczeństwo publiczne, transport publiczny, ostry dyżur itp, co łamie zasadę określoności prawa.
Zdaniem wznioskodawcy bardzo krótkie vacatio legis tej ważnie społecznie ustawy (została ponownie uchwalona przez Sejm w dniu 19 grudnia 2008 r., ogłoszona dnia 31 grudnia 2008 r., a weszła w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.) narusza zasadę zaufania obywateli do Państwa i stanowionego prawa, a także stanowi naruszenie zasad obowiązujących w prawidłowej legislacji.
W punkcie I uzasadnienia wnioskodawca udowadnia, że regulacja ustawy o emeryturach pomostowych poprzez określenie jako przesłanki koniecznej do nabycia prawa do emerytury pomostowej, wykonywania przed dniem 1 stycznia 1999 roku prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, powoduje niesprawiedliwe zróżnicowanie sytuacji osób wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w zależności od czasu rozpoczęcia jej wykonywania, co narusza art. 2 oraz 32 Konstytucji RP.
Wnioskodawca powołuje się na uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 czerwca 1999 roku (K 5/99) mówiące, że ochrona praw nabytych jest jednym z elementów składowych zasady zaufania obywatela do państwa i do stanowionego przezeń prawa, wynikającej z zasady demokratycznego państwa prawnego. Stosunek ubezpieczeniowy opiera się na zasadzie zaufania a ubezpieczony ma świadomość, że po spełnieniu określonych warunków i po upływie określonego czasu lub zaistnieniu innego ryzyka ubezpieczeniowego otrzyma określone świadczenia. Różnicowanie sytuacji prawnej osób wykonujących prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnych charakterze jedynie przesłanką, jaką jest data rozpoczęcia wykonywania takich prac jest niekonstytucyjną dyskryminacją (uprzywilejowaniem), która nie znajduje żadnego uzasadnienia w zasadzie sprawiedliwości społecznej.
W punkcie II uzasadnienia wnioskodawca uzasadnia, że regulacja ustawy o emeryturach pomostowych określająca definicję rodzajów prac w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze oraz wykaz takich prac, powoduje utratę przez osoby nie objęte przedmiotowymi definicjami i wykazami prawa do emerytury pomostowej oraz zróżnicowanie sytuacji osób wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, co narusza zarówno art. 2 oraz 32 Konstytucji RP.
O ograniczeniu zakresu prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze decydować powinny kryteria medyczne, jednak przy określaniu rodzaju prac nie kierowano się względami medycznymi, lecz przyjętymi założeniami w zakresie ograniczenia ilości osób uprawnionych do wcześniejszych emerytur (np. poprzez zróżnicowanie sytuacji pracowników w zależności od miejsca zatrudnienia pomimo wykonywania identycznych obowiązków i wymogu posiadania identycznych kwalifikacji). Zwrócić należy szczególną uwagę na fakt, że nie uwzględniono także pracy zmianowej wykonywanej w nocy, która uznana została przez Międzynarodową Organizację Pracy za jedną z najniebezpieczniejszych dla zdrowia pracownika form organizacji pracy.
Ponadto, przyjęta w ustawie definicja prac w szczególnym charakterze zawiera pojęcia nieistniejące w powszechnie obowiązującym prawie na przykład takie jak: bezpieczeństwo publiczne, transport publiczny, ostry dyżur itp, co łamie zasadę określoności prawa.
Zdaniem wznioskodawcy bardzo krótkie vacatio legis tej ważnie społecznie ustawy (została ponownie uchwalona przez Sejm w dniu 19 grudnia 2008 r., ogłoszona dnia 31 grudnia 2008 r., a weszła w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.) narusza zasadę zaufania obywateli do Państwa i stanowionego prawa, a także stanowi naruszenie zasad obowiązujących w prawidłowej legislacji.